ความโกรธ Anger

  • Tab 1
  • Tab 2
  • Tab 3
  • Tab 4
  • Tab 5
  • Tab 6

ความโกรธ Anger

ความโกรธ มาจากรากศัพท์ว่า โกธะ แปลว่า ความขุ่น เคืองมันจะเริ่มต้นมาจากอรติ – ความไม่พอใจ ถ้าระงับไว้ได้ก็จบแค่นั้น ถ้าระงับไม่ได้ก็จะไปถึงปฏิฆะ – ความหงุดหงิดรำคาญ ถ้าระงับไว้ได้แค่ปฏิฆะก็หายไป ถ้าระงับไม่ได้ก็จะกลายเป็นโกรธะ – ความขุ่น เหมือนน้ำที่เราต้มบนเตาไฟ ก็เริ่มขุ่น เริ่มหมุนเริ่มจะร้อน ถ้าระงับไว้ได้ก็ดีไป ระงับไม่ได้จะตามมาเป็นโทสะ – ความพลุ่ง พล่าน ระงับไม่อยู่ก็พลุ่งพล่านออกมาทางกายบ้าง ทางวาจาบ้าง ร้อนใจ ร้อนรน ถูกเผาให้ร้อนด้วยโทสะ อย่างที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงในอาทิตตปริยายสูตร ทีว่าร้อนอยู่ด้วยไฟคือราคะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ในที่นี่ก็ร้อนอยู่ด้วยโทสะ แล้วพลุ่งพล่านออกมา ทางกายบ้าง ทางวาจาบ้าง

ความโกรธเป็นอารมณ์ธรรมชาติของมนุษย์ที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ ความโกรธคือ อารมณ์ที่รุนแรงหรือความรู้สึกที่ไม่พอใจ มันมักจะแฝงความเป็นปรปักษ์และ ความตึงเครียดที่เกิดจากสัมผัสของการบาดเจ็บหรือถูกกระทำการสบประมาท

เกรน เทเล่อร์ และ รอด วิลสัน ตั้งข้อสังเกตุในหนังสือของเขาว่าความโกรธมี ความสัมพันธ์กับเป้าหมาย ค่านิยมหรือความคาดหวัง ซึ่งฝังอยู่ในความคิดของเรา (Taylor and Wilson, Exploring Your Anger: Friend or Foe? 1997) เดวิด เอ ซีแมนด์ มองว่า ความโกรธคือความเกลียดที่ฝังลึกในใจคน (Seamands, Healing for Damaged Emotions 1981)

อีเลียต แสดงทัศนะว่านักจิตวิทยามองอารมณ์ว่าเป็นกระบวนการที่ไม่มีระเบียบแบบแผนซึ่งเข้าไปกวนให้กฏของพฤติกรรมเสียระเบียบ (Matthew A. Elliott, Faithful Feelings: Rethinking Emotion in the New Testament 2006) ความโกรธก็เป็น อารมณ์ขั้นพื้นฐานที่สุดอย่างหนึ่งซึ่งถูกมองว่า เป็นสิ่งที่ไม่ดี นักปราญอย่างเพลโต้และอริสโตตัลมีความเห็นขัดแย้งกัน ในเรื่องอารมณ์ เพลโต้มองว่า อารมณ์เป็นความคิดที่ไม่มีตรรก ในขณะที่อริสโตตัลกลับเชื่อว่า อารมณ์นั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของความคิด และความเชื่อ แต่อย่างไรก็ตามทฤษฎีของเดสคาร์ท เขาเชื่อว่า อารมณ์ไม่ได้เกิดจากสมองด้านความคิด แต่มันเป็นเพียงประสบการณ์ที่เกิดขึ้นเท่านั้น (Matthew A. Elliott, 2006) คอทเทสคี่ สรุปไว้ว่านักจิตวิทยาส่วนใหญ่เห็นพร้องกันว่า อารมณ์ของมนุษย์ประกอบด้วย องค์ประกอบสามอย่างคือ ประสบการณ์ที่รู้สึกตัวซึ่งหมายความว่า อารมณ์สามารถสัมผัสและบรรยายได้ อย่างที่สอง คือเป็นพฤติกรรมที่มีอารมณ์ นั่นก็คือเป็นอาการที่ถูกสำแดงออกมาอย่างไม่สามารถควบคุม เช่นการหัวเราะ ร้องไห้หรือการยิ้ม และอย่างที่สามคือ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดจากการตอบสนองทางจิตวิทยา เช่น การตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นที่กระทำ ต่อประสาทสมองซึ่งมีผลต่อร่างกาย

นักจิตวิทยามองว่า อารมณ์เป็นได้ทั้งสิ่งที่ผ่านความคิดและที่ไม่ผ่านความคิด อีสาด สนับสนุนแนวความคิดสายกลางคือ เขาคิดว่า อย่างไรก็ตามอารมณ์ก็ยังมีพื้นฐานที่เกิดจากผลทางจิตวิทยา มันน่าจะเป็นส่วนประกอบของโครงสร้างรวม ของระบบความคิด แต่อยู่ในต่างระบบกันกับ ส่วนของสมองที่ประมวลด้านความคิดซึ่งมีการทำงานที่มีหน้าที่ต่างกันและ สามารถทำงานเป็นอิสระต่อกัน เดวิด ดับเบอร์ยู ออกส์เบอร์เกอร์ ค้นพบว่า ความโกรธที่มี การแสดงออกอย่างหนักแน่นนั้น สามารถรักษา ระงับและเยียวยาได้ (David W. Augsburger, Anger and Assertiveness in Pastoral Care 1979)
ดังนั้นในขั้นนี้เราน่าจะสรุปได้ว่า ความโกรธเป็นสภาวะที่เกิดอารมณ์แบบไม่สมปรารถนา ซึ่งเกิดจากความรู้สึกที่ถูก กระทำอย่าง ไม่ยุติธรรม ถูกหยามหรือได้รับการข่มขู่ เป็นต้น มันเป็นความรู้สึกที่สามารถรุกลามได้ง่ายและจะขยายเกินขีดที่จะควบคุมได้โดยง่าย เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่า นักจิตวิทยามองว่า ความโกรธจะต้องมีส่วนสัมพันธ์กับ สมองด้านความคิดของมนุษย์ แต่อยู่ในส่วนที่ทำหน้าที่แตกต่างจากสมองความคิดตามปกติ ซึ่งเราเคยรู้จักกันมาในอดีต