ระบบโทรศัพท์มือถือ

  • Tab 1

ในโลกที่ความต้องการเทคโนโลยีการสื่อสารแบบไร้สายการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่มีปริมาณการใช้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ รวมทั้งความต้องการ การใช้งานที่ต้องการส่งข้อมูลได้ในปริมาณมาก ๆ เนื่องมาจากการใช้งานที่สามารถใช้ได้กับทั้งเสียง ภาพ และข้อมูล ระบบโทรศัพท์ที่สามารถ รองรับการใช้งานการส่งอีเมล์ผ่านโทรศัพท์มือถือ การส่งภาพ การท่องอินเทอร์เน็ต การชมทีวี การจ่ายค่าบริการ หรือสั่งซื้อของผ่านมือถือที่เรียกว่า M-Commerce และใช้เพื่อความบันเทิง เช่น การชมภาพยนต์ที่เป็นแบบ streaming video และเล่นเกมส์ รวมไปถึงความสามารถในการระบุพิกัดตำแหน่งโดยใช้ระบบ GPS และการใช้งานแบบไร้สายอีกหลาย ๆ แบบ แต่กว่าที่จะมาเป็นระบบอย่างที่เห็นอยู่ในทุกวันนี้นั้น เราลองมาดูว่ามาตรฐาน และวิธีการใช้งานมีอะไรบ้าง และจะเปลี่ยนแปลงไปในลักษณะใด ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่หรือระบบวิทยุแบบเซลลูล่าร์เป็น ระบบการสื่อสารที่เพิ่งจะเริ่มขยายตัว และมีผู้ใช้อย่างกว้างขวาง และสามารถใช้แทนระบบโทรศัพท์แบบมีสายแบบเดิมเมื่อไม่นานมานี้เอง โดยลักษณะการสื่อสาร จะเป็นแบบการสื่อสารแบบสองทางที่ใช้ความถี่คลื่นวิทยุโดยชื่อของระบบ เรียกตามลักษณะของเซลที่กินบริเวณ หรือมีรัศมีราว ๆ 1.5 ถึง 2.4 กิโลเมตร ในปี 2001 ประเทศอังกฤษมีผู้ใช้โทรศัพท์มือถือกว่า 40 ล้านคน โดยมีผู้ให้บริการทางด้านเครือข่าย หรือ operator อยู่ 4 บริษัทที่ให้บริการ ได้แก่ Cellnet, One2One, Orange, และ Vodaphone. ประเทศอังกฤษเป็นประเทศแรก ที่มีการให้บริการที่เรียกว่า Personal Communications Networkหรือ PCN ที่ให้บริการที่ความถี่ราว 1.8 GHz สำหรับ PCN และระบบโทรศัพท์มือถือแบบอื่นจะมีการทำงานที่ช่วงความถี่ 900 MHz โดยใช้มาตรฐานของโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบ GSM หรือ Global System for Mobile Communications ซึ่งทำให้ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่สามารถใช้งานข้ามประเทศได้ ถ้ามีระบบเครือข่ายที่เข้ากันได้รองรับที่เรียกว่าบริการ Roaming การเติบโตของอินเทอร์เน็ตทำให้มีการพัฒนาระบบการเข้าถึงข้อมูล โดยผ่านทางระบบโทรศัพท์มือถือมาตรฐานในระบบ GSM ได้ขยายออกเพื่อให้สามารถส่งข้อมูลแบบดิจิตอลผ่านระบบเครือข่ายแบบ GSM ได้ โดยวิธีการที่เรียกว่า General Packet Radio Service หรือ GPRS ซึ่งจะทำให้โทรศัพท์มือถือ สามารถรับส่งข้อมูล ได้เช่นเดียวกับคอมพิวเตอร์ที่ใช้โมเด็มผ่านสายโทรศัพท์ โดยอัตราการส่งข้อมูลในระบบ GPRS ได้ปรับปรุงเพิ่มขึ้น ในช่วงหลายปีมานี้ ในช่วงที่เริ่มมีการใช้งานเครือข่ายโทรศัพท์สำหรับส่ง ข้อมูลมีการกำหนดมาตรฐาน การใช้งานอินเทอร์เน็ต โดยผ่านโทรศัพท์มือถือ หรือโปรโตคอลที่เรียกว่า Wireless Access Protocol หรือ WAP ซึ่งทำให้การใช้งานโทรศัพท์มือถือ สามารถใช้งานอินเทอร์เน็ต ได้เหมือนกับการใช้งานคอมพิวเตอร์ แต่เนื่องจากข้อจำกัดในการแสดงผลของโทรศัพท์ที่มีขนาดเล็ก และการส่งข้อมูลที่มีขนาดจำกัด จึงมีการพัฒนามาตรฐาน และแนวทางอื่นสำหรับการใช้งานขึ้นมาแทน

มาตรฐานของระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ในยุค 2G

ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบที่ใช้ในบ้านเราที่ใช้สำหรับส่ง SMS ไปออกในรายการทีวีนั้นเป็นระบบแบบ GSM หรือ Global System for Mobile Communications เป็นระบบที่แพร่หลายทั่วโลกเพราะว่ามีผู้ใช้มากกว่า 2 พันล้านคนในกว่า 212 ประเทศ และสะดวก สำหรับผู้ที่เดินทางไปต่างประเทศที่ยังสามารถใช้เบอร์โทรศัพท์เดิมในการเรียกเข้าได้ผ่านบริการข้ามแดนหรือ Roaming ระบบ GSM จะแตกต่างอย่างมากจากระบบที่พัฒนามาก่อนหน้านั้น ทั้งในเรื่องของสัญญาณและเสียง ที่คุณภาพเป็นแบบ ดิจิตอลโดย GSM นั้นจะถูกพิจารณาว่าเป็นระบบโทรศัพท์คลื่นที่ในยุคที่สองหรือ 2G ข้อได้เปรียบของระบบ GSM สำหรับผู้บริโภคก็คือ คุณภาพ ของเสียงที่ชัดและค่าบริการที่ไม่สูงมาก และยังมีบริการที่สามารถ ส่งข้อความสั้น ๆ ได้ง่ายและสะดวกที่เรียกว่า SMS หรือ Short message service มาตรฐานแบบ GSM นั้นมีการออกมาใหม่แต่ก็ยังคงใช้งานกับระบบเก่าได้ ตัวอย่างเช่น GSM ที่ออกมาในปี 1997 หรือ Release 97 จะสามารถส่งข้อมูล ที่เป็นแบบ packet ได้ซึ่งทำให้สามารถใช้งานอินเทอร์เน็ต ผ่านระบบโทรศัพท์เคลื่นที่ได้โดยบริการ General Packet Radio Service หรือ GPRS และสำหรับระบบ GSM ที่ออกมาในปี 1999 หรือ Release 99 ก็พัฒนา ให้สามารถส่งข้อมูล ด้วยความเร็วที่สูงขึ้นเป็นบริการ Enhanced Data Rates for GSM Evolution หรือที่เรียกว่า EDGE ระบบแบบ GSM นี้ในบ้านเราคุ้ยเคยกันดี สำหรับคำย่อสองคำที่เกี่ยวข้องในเรื่องของโทรศัพท์มือถือที่อาจทำให้สับสนได้คือคำว่า GPRS หรือ General Packet Radio Service นั้นเป็นวิธีการที่ทำให้โทรศัพท์มือถือ สามารถใช้งานส่งข้อมูลดิจิตอล ในรูปแพคเก็ต ทำให้การใช้โทรศัพท์ เคลื่อนที่สามารถใช้งานอินเทอร์เน็ตได้ ส่วนอีกคำหนึ่งคือคำว่า GPS หมายถึง Global Positioning System หมายถึงระบบที่สามารถบอกพิกัดหรือตำแหน่งบนโลกโดยแสดงในรูปแผนที่ โทรศัพท์มือถือและอุปกรณ์พกพาแบบ PDA บางรุ่นจะมีความสามารถนี้

มาตรฐานการส่งข้อมูลในแบบดิจิตอลในรุ่น 2.5G

มาตรฐานของระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่จัดว่าเป็นเป็นเทคโนโลยีของโทรศัพท์ในยุคที่ 2 ครึ่งหรือ 2.5 G นั้น จะเป็นแบบ CDMA หรือ Code Division Multiple Access Communication มาตรฐานนี้ถูกพัฒนาขึ้นโดยหลายบริษัทเป็นเวลาหลายปี แต่การพัฒนาเครือข่ายระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบ CDMA นั้นบริษัทผู้นำทางด้านนี้คือบริษัท Qualcomm และเป็นบริษัทแรกที่ประสบความสำเร็จในการพัฒนาการนำระบบ CDMA สำหรับผู้ใช้งานโทรศัพท์เคลื่อนที่ มาตรฐานแบบดิจิตอล ของระบบ CDMA รุ่นแรกที่ผลิตโดยบริษัท Qualcomm โดยมีชื่อทางการค้าว่า cdmaOne บางครั้งก็จะเป็นที่รู้จักกันในชื่อ TIA-EIA-95 หรือ Interim Standard 95 (IS-95) ระบบที่ใช้งานในโทรศัพท์มือถือ ที่สำหรับใช้ส่งทั้งเสียงและข้อมูลแบบ CDMA นั้นมีข้อได้เปรียบกว่าระบบ GSM อยู่หลายอย่าง ในการส่งข้อมูลเสียงพูดก็จะมีการแปลงให้เป็นดิจิตอลแล้ว ส่งโดยใช้คลื่นวิทยุแต่จะไม่มีการเจาะจงว่า ความถี่ใดเป็นของผู้ใช้คนไหนแต่จะใช้ช่วงความถี่ทั้งหมดในการส่ง โดยสัญญาณจะมีการเข้ารหัสด้วยโค้ดที่แตกต่างกันจึงทำให้ระบบ CDMA นั้นสามารถใช้งานได้กับผู้ใช้โทรศัพท์มือถือได้จำนวนมากโดยที่ใช้ความถี่คลื่นวิทยุเดียวกันพร้อม ๆ กันโดยไม่มีการรบกวนกัน

Resource : www.adslthailand.com